شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 20418

ای طلعت تو خنده به خورشید و ماه کن / زلف تو روز روشن مردم سیاه کن

خال تو آتشی است دل آفتاب سوز / خط تو سایه‌ای است سیه روی ماه کن

از شانه آشیان دل ما به هم مریز / ای شانه تو خرمن سنبل تباه کن

پیر خرد که مسئله‌آموز حکمت است / در نکته دهان تو شد اشتباه کن

من مست مي عشقم هشيار نخواهم شد / وز خواب خوش مستي بيدار نخواهم شد

آن رفت كه مي رفتم در صومعه هر باري / جز بر در ميخانه اين بار نخواهم شد

از دوست به هر خشمي آزرده نخواهم گشت / وز يار به هر زخمي افگار نخواهم شد

تا هست عراقي را در درگه او باري / بر درگه اين و آن بسيار نخواهم شد

تناور، فربه و قوی‌جثّه

غبطه، رشک و آرزو

ظامن، کفیل و برعهده‌گیرنده غرامت

حضیض، پست و پایین