شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس یازدهم : پایه های آوایی همسان دو لختی | آزمون شماره 16496

در آن هوای دلگیر وقتی غروب می‌شد / گویی به جای خورشید من زخم خورده بودم 

ای صبح شب‌نشینان جانم به طاقت آمد / از بس که دیر ماندی چون شام روزه داران 

ای دوست شکر خوشتر یا آن که شکر سازد / خوبی قمر بهتر یا آن که قمر سازد 

همت مردانه می‌خواهد گذشتن از جهان / یوسفی باید که بازار زلیخا بشکند 

با نرگس مخمورت بیم است ز بیماری (مستفعلُ مفعولن / مستفعلُ مفعولن)

بس قطره‌های خونین، کز چشم ساغر آمد (مستفعلن فعولن / مستفعلن فعولن)

تازه شده است زخم من باورت ار نمی‌کند (مفتعلن مفتعلن مفتعلن مفتعلن)

غمش هر لحظه می‌کاود دلم را (مفاعیلن مفاعیلن فعولن)

شانه زند چو کلک من طره مشک‌فام را / سرمه خامشی دهد طوطی خوش‌کلام را 

چون به رباب می‌زند مطرب عشق چنگ را / ناخن شیر گویی از چنگ و رباب می‌پرد

چون تو به باغ بگذری گل نرسد به بوی تو / لیک رسد به قامتت سرو اگر روان بود 

سر به گریبان خواب از چه فرو برده‌ای/ بر قد روشن‌دلان جامه بریده است صبح