شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - علوم و فنون ادبی 3 | آزمون شماره 11434

ترسم که خانه‌ات شود ای محتشم خراب/ از سیل اشک دیدۀ گریان کارگر

طالبان عدل و قانون را ز مرگ اندیشه نیست/ از برای آن‌که آب زندگانی خورده‌اند 

از ملک ادب حکم‌گزاران همه رفتند/ شو بار سفر بند که یاران همه رفتند

عود و چندن نه هر دو خوشبویند/ بر زمین هر دو را یکی است وطن

مرا گویند بامش از چه سویست / از آن سویی که آوردند جان را (هزج مثمن محذوف)

پیش‌آ و عدم شو که عدم معدن جان است / امّا نه چنین جان که به‌جز غصه و غم نیست (رجز مثمن محذوف)

عجب ای ساقی جان مطرب ما را چه شدست / هله چون می‌نزند ره ره او را کی زدست (رمل مثمن محذوف)

تماشا مرو نک تماشا تویی / جهان و نهان و هویدا تویی (متقارب مثمن محذوف)

 با قامت او هرکه نشاند پس از این سرو / بسیار کند سرزنش آن سرو که کشته است

بر یک دل مستمند سرگردان / صد درد و بلا گماشتن تا کی؟

 ما را دلی است گمشده در چین زلف تو / اکنون که حال با تو بگفتیم بازیاب

رنج که بردیم باد برد و تلف گشت / سعی که کردیم هرزه بود و هبا شد (تلف شد)

همای شخص من از آشیان شادی دور  /  چو مرغ حلق‌بریده به خاک بر‌می‌گشت

ز آب دیدة من فرش خاک تر می‌شد  /  ز بانگ نالة من گوش چرخ کر می‌گشت

چو ابر زلف تو پیرامن قمر می‌گشت /  ز ابر دیده کنارم به اشک تر می‌گشت

چو بی‌دلان همه در کار عشق می‌آویخت  /  چو ابلهان همه از راه عقل برمی‌گشت