شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس سوم: واج‌آرایی، واژه‌آرایی | آزمون شماره 29888

خواب نوشین بامداد رحیل/بازدارد پیاده را ز سبیل

سر ارادت ما وآستان حضرت دوست/که هر چه بر سر ما می‌‌رود ارادت اوست

مه روی تو، شب موی تو، گل بوی تو دارد/ گلزار جهان خرمنی از روی تو دارد

قیامت آن زمان باشد به تحقیق/ که از یاران جدا مانند یاران

پس وصال این فراق آن بود / صحّت این تن سقام جان بود

به دام افتاد روباهی سحرگاه / به روبه‌بازی اندیشید در راه

دلم سیر شد زین سرای سپنج / خدایا مرا زود برهان ز رنج

نداری ز من شرم از کردگار / نترسی که پرسند روز شمار؟

مستان می ما را هم ساقی ما باید / با آن همه شیرینی گر ترش کند شاید

به روز من و حال من کس مباد / که یارم رود پیش چشمم به باد  

خسروا گوی فلک در خم چوگ_ان تو باد / ساحت کون و مکان عرصه میدان تو باد

مرغان که کنون از قفس خویش جدایید / رخ باز نمایید و بگویید کجایید

 گشتند ناامید همه جانور ز جان / با جان کوهسار چو پیوست جان برف

چاه مقنّع است همه چاه خانه‌ها / انباشته به جوهر سیماب‌سان برف

اول ز خوان نعمت تو زلّه کرد و پس / آنگه بگسترید در آفاق خوان برف

شد جویبار بالش نقره چو خفت باغ / در آب رفت بستر چون پرنیان برف

سه

دو

یک

چهار