شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 9545

دل چاشنی گرفت از آن خنده های شور/ آری نمک،لذیذ نماید کباب را(ایهام تناسب،حس آمیزی)

ای ز شکر خنده ات صد شور در جان شکر/ وی ز شور شکرت پیوسته در افغان نمک(استعاره،واج آرایی)

گلزار خود ز سبزه بیگانه پاک کن / آنگاه در ملامت مردم زبان برآر(کنایه،استعاره)

زاهد چرا شکست دل من به سنگ طعن/ آیینه خدای نما را چرا شکست(تشبیه،حسن تعلیل)

خورش گر بدیشان بزی چند و میش / سپردی و صحرا نهادند پیش

خرد چشم جان است چون بنگری / تو بی چشم شادان جهان نسپری

به لشکر چنین گفت کاموس گرد / که گر آسمان را بباید سپرد

فریدون نهاد این کله بر سرم / که بر کین ایرج زمین بسپرم

مبر نیرنگ و دستان پیش آن کو                                        به صد نیرنگ و دستانت بسوزد

به دست خویشتن شمعی میفروز                                     که هر ساعت شبستانت بسوزد

چه داری آتشی در زیر دامان                                             کز آن آتش گریبانت بسوزد

 دل اندر وصل من بستی و ترسم                                       که ناگه تاب هجرانت بسوزد