شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس هفتم : تاریخ ادبیات فارسی در قرن های 10 و 11 | آزمون شماره 9636

در عصر صفوی بها ندادن به شعر ستایشی در ایران، موجب شد که شاعران مدیحه‌سرا برای امرار معاش یا ثروت‌اندوزی راهی دیار هند شوند.

از ویژگی‌های عمده شعر بیدل، مضمون‌های پیچیده و استعاره‌های رنگین، خیال‌انگیز و سرشار از ابهام و تخیل‌های رمزآمیز شاعرانه است. 

کلیم کاشانی با به‌کار بردن مضمون‌های ابداعی فراوان «خلاق‌المعانی ثانی» لقب گرفت. وی معروف‌ترین شاعر سبک هندی و از پرکارترین شاعران فارسی زبان است.

رفاه اقتصادی مردم در دوره صفوی و آبادانی شهرهای ایران و رونق تجارت و کسب و کار، این امکان را برای همه مردم فراهم آورده بود که هرکس به اندازه توان خود به امور فرهنگی از جمله ادبیات بپردازد.

بیدل دهلوی: کاربرد مضمون‌های پیچیده و استعاره‌های خیال‌انگیز و تخیل‌های رمزآمیز شاعرانه از ویژگی‌های شعر اوست.

کلیم کاشانی: در سرودن شعر مذهبی دستی داشت و ترکیب‌بند عاشورایی او زبانزد است.

وحشی بافقی: شعر او واقع‌گراست و سبک شعر او حدّ واسط سبک دوره عراقی و دوره هندی است.

بابافغانی شیرازی: از شعرای تأثیرگذار قرن دهم که شعرش به دقت و ظرافت و رقّت معانی شهرت دارد.