شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 9733

بگیر ای جوان، دست درویش پیر / نه خود را بیفکن که دستم بگیر (تضاد)

برو شیر درّنده باش، ای دغل / مینداز خود را چو روباه شل (تشبیه)

زنخدان فرو برد چندی به جیب / که بخشنده، روزی فرستد ز غیب (کنایه)

شغال نگون‌بخت را شیر خورد / بماند آن‌چه روباه از آن سیر خورد (جناس همسان)

لفظی فصیح شیرین، قدی بلند چابک    

  رویی لطیف زیبا، چشمی خوش کشیده

آن لعل دلکشش بین، وان خنده دل‌آشوب

  وان رفتن خوشش بین، وان گام آرمیده

یاقوت جان فزایش از آب لطف زاده

          شمشاد خوش خرامش در ناز پروریده

از تاب آتش می ‌بر گرد عارضش خوی

    چون قطره‌های شبنم بر برگ گل چکیده

چون سلاحش هست و عقلش نه ببند / دست او را ور نه آرد صد گزند

 توان در چشم خود صد خار دیدن / که نتوان یار با اغیار دیدن

 نبینی که از خاک افتاده خار / بروید گل و بشکفد نوبهار

 مرا وامی است بر گردن که بسپارم به عشقش جان / ولی نگزارمش تا از تقاضا ممتحن باشم

 یک                                             

دو                                            

سه                                             

   چهار ​​​​​​​