شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - علوم و فنون ادبی 3 | آزمون شماره 11143

به ریا روی در خدای مکن / پیش یزدان به زرق جای مکن

گوشم به راه تا که خبر می‌دهد ز دوست / صاحب‌خبر بیامد و من بی‌خبر شدم

هم به صورت واله انوار پیدایت منم / هم به معنی واقف اسرار پنهانم تویی

مرده بدم زنده شدم گریه بدم خنده شدم / دولت عشق آمد و من دولت پاینده شدم

 

نصیحت گوش کن کاین دُر بسی به / از آن گوهر که در گنجینه داری (هزج مسدس محذوف)

در ازل دادست ما را ساقی لعل لبت / جرعه جامی که من مدهوش آن جامم هنوز (رمل مثمن محذوف)

تفرّج‌کنان در هوا و هوس / گذشتیم بر خاک بسیار کس (متقارب مثمن سالم)

عمریست تا من در طلب هر روز گامی می‌زنم / دست شفاعت هر زمان در نیکنامی می‌زنم (رجز مثمن سالم)

تا رقیب از لب او کامروا شد گفتم / خاتم دست سلیمان به کف اهرمن است (اسلوب معادله، کنایه)

سزای من که دمی خرّم از وصال شدم / هزار مرتبه عشق از غم جدایی داد (مجاز،‌ ایهام)

تا سرو پی بندگی قد تو برخاست / دور فلک آزاد ز بند محنش کرد (تشبیه، حسن تعلیل)

گر جذبه محبت آتش به دل فروزد / برگ هوس توان سوخت ترک هوا توان کرد (استعاره، تضاد)