شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس ششم: سجع و انواع آن | آزمون شماره 198

یکی هفتاد سال علم آموخت و چراغی نیفروخت

دوستی را که به عمری فراچنگ آرند نشایند که به یک دم بیازارند

آن روز که تو دیدی غم نانی داشتم و امروز تشویش جهانی

مشک آن است که خود ببوید نه آنکه عطار بگوید

ذکر او مرهم دل مجروح است و مهر او بلانشینان را کشتی نوح است

مشک آن است که خود ببوید، نه آنکه عطار بگوید

فلان را کرم بی‌شمار است و هنر بی‌حساب

خدای درگذارندۀ گناهان است و سترندۀ عیب‌های عذرخواهان است.

کلمات سجع حتما باید در پایان جملات بیایند

سجع در نثر مانند قافیه است در شعر

دو واژه که در وزن کاملا یکسان هستند یا حرف پایانی مشترک دارند یا هر دو ویژگی‌ را دارند

تمام کلمات تکراری در پایان عبارت‌ها سجع هستند

از تن بی دل طاعت نیاید و پوست بی مغز بضاعت را نشاید.

بدان که هرجا گل است خار است و بر سر گنج مار.

خبری که دانی دلی بیازارد تو خاموش باش تا دیگری بیارد.

محبت را غایت نیست از بهر آنکه محبوب را نهایت نیست.

دین خویش از آشوب ریا پاک دار و قصد خویش در جستن کیمیای حقیقت درست کن

منازعان پیوسته خاک تخلیط در قدح جاه او همی‌انداختند

چو آتش برخیزد تیزی نکند خار

دوست دارد بنده‌ای را که در او زارد. و از کردۀ بد خویش بدو نالد