شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - علوم و فنون ادبی 2 | آزمون شماره 15666

در این ظلمت سرا تا کی به بوی دوست بنشینم/ گهی انگشت بر دندان، گهی سر بر سر زانو

هر تمنایی که در دل داشتم صورت نبست/ وصل آن مه گر میسر نیست ما را دور نیست

درخت دوستی بنشان که کام دل به بار آرد/ نهال دشمنی برکن که رنج بی‌شمار آرد

شراب تلخ می‌خواهم که مردافکن بود زورش/ که تا یک‌دم بیاسایم ز دنیا و شر و شورش

دور از انصاف است پیچیدن سر از سودای ما / عذرخواه دست خالی چهره چون زر ببین

در آرزوی لعل تو بینم که هر نفس / جانم چو جام می به لب آید هزار پی

من کیستم ای نگار چالاک / تا جامه کنم ز عشق تو چاک

با خودی در تنگنای دیده موری اسیر / خیمه بیرون زن ز خود ملک سلیمان را ببین

فرو بارید بارانی ز گردون / چنان چون برگ گل بارد به گلشن

شبی دارم سیاه از صبح نومید / در این شب، روسپیدم کن چو خورشید

ندارم طاقت این کوره تنگ / خلاصی ده مرا چون لعل از این سنگ

همی راندم فرس را من به تقریب / چو انگشتانِ مرد ارغنون‌زن