شرکت در آزمون آنلاین فارسی نهم - فارسی نهم | آزمون شماره 12373

مسجد جامع خرّمشهر قلب شهر بود که می‌تپید و تا بود، مظهر ماندن و استقامت مردانی از صلاله‌ی جوانمردان بود.

با خود گفتم جنگ بر پا شده بود تا «محمّد جهان آرا» به آن قافله‌ای ملحق شود که به سوی عاشورا می‌ر‌فت.

رودخانه ماند و نظاره کرد که حیات حقیقی مردان خدا، چگونه‌ ققنوس‌وار از میان خاکستر نخل‌های نیم‌سوخته سربرآورد.

رودخانه‌ی خرّمشهر بی وقفه گذشته و امروز نیز از گذشتن بازنایستاده است و یاد آن مقاومت عظیم را در دل محفوظ داشته است.

ای هست‌کن اساس هستی / کوته ز درت درازدستی

دانه‌ها چون در زمین پنهان شود / سرّ آن سرسبزی بستان شود

برگ درختان سبز در نظر هوشیار / هر ورقش دفتری است، معرفت کردگار

منتظران بهار، فصل شکفتن رسید / مژده به گل‌ها برید، یار به گلشن رسید

به پندار نتوان سخن گفت زود / نگفتم تو را تا یقینم نبود

ندیدم چنین نیک‌پندار کس / که پنداشت عیب من این است و بس

هر جان که در ره آمد لاف یقین بسی زد / لیکن نصیب جان زان، پندار یا گمان است

یکی را که پندار در سر بود / مپندار هرگز که حق بشنود