شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس هشتم : پایه های آوایی همسان (2) | آزمون شماره 15587

خرد چشم جان است چون بنگری / تو بی‌چشم روشن جهان نسپری

مرا گَه‌گه به دردی یاد می‌کن / که دردت مرهم جان می‌نماید

مرنجان دلم را که این مرغ وحشی / ز بامی که برخاست مشکل نشیند

گرت خونابه گردد دل ز دست دوستان سعدی / نه شرط دوستی باشد که از دل بر دهان آید

ز ریحان و گل‌ها که روید ز دل‌ها  / سراسر همه دشت و صحرا چه می‌شد

بدین‌سان مهتری یابد هر آن‌کس / که بهر حق‌ گذارد مهتری را

روح زیتونی است عاشق نار را / نار می‌جوید چو عاشق یار را

یکی برگشا پرّ با فرّ خویش / که هم صاف و هم قاف و عنقا تویی

به بازار او نقد دل چون فرستم / که قلب است و کس رایگان برنگیرد

عاقلان مجنونِ آن زلف چو لیلی / خسروان فرهادِ آن یاقوت شیرین

ای ز چشمت رفته خواب از چشم خواب / و آب رویت برده آب از روی آب

خانه دل عشق به تاراج داد / عقل از این واقعه بگریخته است