شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 2: پایه‌های آوایی | آزمون شماره 449

که من بر فریدون و ضحاک و جم / خور و خواب و آرام کردم دژم

مالک ملک وجود، حاکم رد و قبول / هر چه کند جور نیست، ور تو بنالی جفاست 

دستم نداد قوت رفتن به پیش دوست / چندی به پای رفتم و چندی به سر شدم 

کزین مصیبت عظمی که دست برد قضا / به دوستان تو آورده از ستم ناگاه

از قد و بالای اوست عشق که بالا گرفت / و آن که بشد غرق عشق قامت و بالای ماست (مفتعلن فاعلات مفتعلن فع)

جان را من آفریدم و دردیش داده‌ام / آن کس که درد داده هم او سازدش دوا (مستفعلن مفاعل مستفعلن فعل)

 ای جان و قوام جمله جان‌ها / پر بخش و روان کن روان‌ها (مفعول مفاعلن فعولن)

دل با دل دوست در چنین باشد / گویای خموش همچنین باشد (مستفعل فاعلات مفعولن)

به بانگ بربط و نی رازش آشکاره کنم

که می خورند حریفان و من نظاره کنم

که ناز بر فلک و حکم بر ستاره کنم

در کار چنگ و بربط و آواز نی کنم

بر عدد ذره جان فدای تو کردی/ چرخ فلک گر بدی مه تو بهایی

آنکه برو گفته‌ای سرود و غزل/ از تو گسست و تو زو نمی‌گسلی

روی مکن هر سوئی و باز مگرد/ از سخن خویش مباش چو گوی

صبح دوم شد سپیده تابانا/زهره هویدا و ماه پنهانا