شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 17158

چون سکندر شاه شد صاحبقران و خواجه خضر / کز حیات شاهش ایزد داد عمر جاودان

خواست ایزد شاه را آگه کند از کید خصم / ورنه هرگز این قضا نازل نگشتی ز آسمان

گرچه پیر است آسمان لیک این قدر مبهوت نیست / کز خدایش شرم ناید وز شهنشاه جوان

مدح شاه و خواجه می‌خواندم به آواز بلند / با بیانی نقض کش بود از فصاحت ترجمان

اینان دریادلان صف‌شکن و مصلّحی هستند که دل شیطان را از رعب و وحشت می‌لرزانند.

آن‌ها مجاهدان راه خدا و اَلَم‌داران تحولّ و معرکه عظیمی هستند که انسان را تغییر می‌دهد.

خاک مضهر فقر مخلوق در برابر غنای خالق است تا با خاک اُنس نگیری راهی به مراتب غُرب نداری.

مردمان از شیخ استدعای مجلس کردند، اجابت کرد. مُقریان قرآن برخواندند. معرّف بر پای خواست.

مرا مادرم نام، مرگ تو کرد / زمانه مرا پتک ترگ تو کرد (مفعول _ نهاد)

ارباب حاجتیم و زبان سؤال نیست / در حضرت کریم تمنا چه حاجت است؟ (مضاف‌الیه _ نهاد)

نه خدا توانمش خواند، نه بشر توانمش گفت / متحیرم چه نامم، شه ملک لافتی را (مسند _ مفعول)

ای مفتخر به طالع مسعود خویشتن / تأثیر اختران شما نیز بگذرد (مسند _ مضاف‌الیه)