شرکت در آزمون آنلاین فلسفه 2 - درس 1: هستی و چیستی | آزمون شماره 17825

جهان، وجود و هستی خود را از ذات الهی کسب کرده یعنی ذات الهی فقط باعث پیدایش ابتدایی جهان است.

جهان هستی یا همان ماسوا، وجودی سوای خدا دارد که تماماً نیازمند به اوست و به ذات الهی تعلق دارد.

فقر و نیاز ذاتی موجودات جهان ما را به بی‌نیازی و غنای ذاتی کلیت جهان خلقت رهنمون می‌سازد.

هر آنچه وجود دارد خالی از این دو حالت نیست که یا نیازمند و وابسته است و یا بی‌نیاز و غیروابسته.

هرچه که فرض شود ضرورتاً دو حیثیت دارد؛ هستی و چیستی.

از میان نسبت اربع، نسبت میان ماهیت یک چیز با وجود همان چیز، تساوی است.

اشاره کردن به چیزی، بدون این‌که به نوعی وجود آن را باور داشته باشیم، غیر ممکن است.

وقتی چیزی را واقعی می‌پنداریم و سپس می‌فهمیم وجود نداشته، یعنی ماهیتش را نشناخته‌ایم.