شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یازدهم: قافیه | آزمون شماره 30073

من بر آن موج آشفته دیدم / یکّه‌تازی سرآسیمه اما / من سوی گلعذاری رسیدم / درهمش گیسوان چون معمّا / همچنان گردبادی مشوش

تو یکی قصه‌ای؟ آری، آری / قصّه عاشق بیقراری / ناامیدی، پر از اضطرابی / که به اندوه و شب‌زنده‌داری / سال‌ها در غم و انزوا زیست

تو بگو با زبان دل خود / هیچکس گوی نپسندد آن را / می‌توان حیله‌ها راند در کار / عیب باشد ولی نکته‌دان را / نکته‌پوشی پی حرف مردم

یاد می‌آوری آن خرابه / آن شب و جنگل آلیُو را / که تو از کهنه‌ها می‌شمردی / می‌زدی بوسه خوبان نو را / زان زمان‌ها مرا دوست بودی

من پرده بر سرایر عشق تو می‌کشم                     لیکن تو هتک پرده اسرار می‌کنی

دین می‌خری به عشوه و دل می‌بری ز دست         آری تو زین معامله بسیار می‌کنی

می‌آیی و دمی دو سه در کار می‌کنی                   ما را به دام خویش گرفتار می‌کنی

دارم دلی خراب به غایت ضعیف و تو                هر چه غم است بر دل من بار می‌کنی