شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 3: آرایه‌های ادبی | آزمون شماره 8027

ای خوبتر از لیلی بیم است که چون مجنون/ عشق تو بگرداند در کوه و بیابانم

تو نوح روزگاری و ما چو اهل کشتی / چو نوح رفت کشتی کجا رهد ز طوفان

فرهادوارم از لب شیرین گریز نیست/ ور کوه محنتم به مثل بیستون شود

باده چون خون سیاوش ده که کاووس بهار/ آتش اندر خیمۀ افراسیاب انداخته

خدای من! خالق کم! مرا از خویش مران.

آتش عشقت را در هیزم وجودم بیفکنی.

دانۀ دوست داشتنت را در گلدانم دلم بکاری.

و سبزینۀ محبتت را در برگ‌های به زردی گراییدۀ وجودم بدوانی.