شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 18517

صبا به لطف بگو آن غزال رعنا را / که سر به کوه و بیابان تو داده ای ما را

میر من خوش می روی کاندر سر و پا می رمت / خوش خرامان شو که پیش قد رعنا میرمت

تا غنچه ی خندانت دولت به که خواهد داد / ای شاخ گل رعنا از بهر که می رویی

علم در دست یک رمه رعنا / همچو شمع است پیش نابینا

تنی لرزلرزان و رخ سندروس: ترس

بپیچید زو روی و شد سوی کوه:  فرار

که رهّام را جام باده‌ست جفت: تحسین

مرا مادرم نام مرگ تو کرد: تهدید

ره راست باید نه بالای راست / که کافر هم از روی صورت چو ماست

مخوان قانعم، طامعم خوان ازیرا / به سیرت چو مارم به صورت چو مورم

میان سیرت و صورت، خدایا! / دل زیبا به از رخسار زیباست

آب و رنگ صورت ظاهر دو روزی بیش نیست / حسن اخلاق جمیل از روی زیبا بهتر است

تا غنچۀ بشکفتۀ این باغ که بوید / هر کس به زبانی، صفت حمد تو گوید

به ذکرش هر چه بینی در خروش است / دلی داند درین معنی که گوش است

درویش و غنی بنده این خاک درند / و آنان که غنی‌ترند، محتاج‌ترند

نه بلبل بر گلش تسبیح‌خوانی است / که هر خاری به تسبیحش زبانی است

هر آن نقشی که پیش آید، در او نقاش می‌بینم / برای عشق لیلی دان که مجنون‌وار می‌گردم

معشوقه یکی است لیک بنهاده به پیش / از بهر نظاره صدهزار آینه بیش

نغمه‌ها گرچه مخالف بود، آواز یکی است / پرده هرچند که بسیار شود، ساز یکی است

دوش دیدم که ملائک در میخانه زدند / گل آدم بسرشتند و به پیمانه زدند