شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 16807

دهان غنچه به لب مُهر دارد از شبنم/ز بس خجل شده در روزگار خندهٔ تو

ز ناله‌ای که کند خامه می‌توان دانست/که کوه درد به دل، صاحب سخن دارد

هیچ دانی ز چه دامان فلک پرگهر است/خواست هر صبح به پای تو نثاری بکند

ماه از اثر مهر رخت یافت نشانی/ زان روی جهانی به جمالش نگران شد

یک

دو

سه

چهار

گاه تنهایی صورتش را به پس پنجره می‌چسبانید / زندگی چیزی بود مثل یک چنار پرسار

 زندگی در آن وقت حوض موسیقی بود / من به ایوان چراغانی دانش رفتم

 رفتم از پله مذهب بالا / تا ته کوچه شک / تا هوای خنک استغنا

 نردبانی که از آن عشق می‌رفت به بام ملکوت / من زنی را دیدم نور در هاون می‌کوبید

از می وصلش دماغم بود باغ دلگشا                                                                  آمد ایام خزان تاراج با غم کرد و رفت

فصل غم و محنت رفت ایام بهار آمد                                                                  حافظ شب هجران شد بوی خوش یار آمد

ببین خزان و بهار جهان و عبرت گیر                                                                 که در مواعظ و پند است روزگار شفیق

ساقی تو کجایی که شد ایام غم هجر                                                                  وقت طرب و موسم شادی دگر آمد