شرکت در آزمون آنلاین فارسی نهم - درس 7 - پرتو امید

در همۀ گزینه ها، آرایه های به کار رفته به درستی درون پرانتز آمده است، به جز .......... .

بامدادی که تفاوت نکند لیل و نهار خوش بود دامن صحرا و تماشای بهار (تضاد ـ جناس ـ مراعات‌نظیر)

چراغ یقینم فرا راه دار ز بد کردنم، دستْ کوتاه دار (واج آرایی ـ کنایه ‌ـ تشبیه)

ای دل، ار سیل فنا بنیاد هستی برکند چون تو را نوح است کشتیبان، ز توفان غم مخور (تضاد ـ ‌تلمیح ‌ـ تشخیص)

کاش من هم عبور تو را دیده بودم کوچه های خراسان تو را می شناسند (شخصیّت‌بخشی‌ـ جناس ـ تلمیح)

پیام کلّی بیت زیر، از کدام بیت دریافت می‌شود؟

«هان مشو نومید! چون واقف نِه‌ای از سرّ غیب / باشد اندر پرده بازی‌های پنهان، غم مخور»

هاتفی از گوشه‌ی میخانه، دوش / گفت ببخشند گنه، می بنوش

گر چه وصالش نه به کوشش دهند / هر قَدر ای دل که توانی بکوش

لطف خدا بیش‌تر از جُرم ماست / نکته‌ی سربسته، چه دانی؟ خموش

این فردِ خام به میخانه بَر/ تا می لَعل آوردَش خون به جوش

در عبارت زیر چند غلط املایی وجود دارد؟

«حافظ حکیمی متفکّر و تفکّربرانگیز است. فرزانه‌ای است با اندیشه‌های عمیق عرفانی و عواطف ژرف انسانی. حافظ از همه‌ی تباهی‌ها، جسورانه انتقاد می‌کند. طنز ظریف، برای آن‌که انتقادش به طئن و لعن و حجو، شباهت نیابد، انتقادها را با طنز میآمیزد و آن‌را دلپذیر می‌کند. حافظ به ما چند رهنمود و پند تهویل نمی‌دهد.»

سه

چهار

دو

یک

بیت کدام گزینه با بیت زیر قرابت معنایی دارد؟

«ای دل ار سیل فنا بنیاد هستی برکند / چون تو را نوح است کشتیبان ز توفان غم خور»

به جان پیر خرابات و حقّ صحبت او / که نیست در سر من جز هوای خدمت او

بهشت اگرچه نه جای گنهکاران است / بیار باده که مستظهرم به همت او

چراغ صاعقهٔ آن سحاب روشن باد / که زد به خرمن ما آتش محبت او

بر آستانهٔ میخانه گر سری بینی / مزن به پای که معلوم نیست نیت او

«ای دل غمدیده، حالت به شود، دل بد مکن / وین سر شوریده، باز آید به سامان، غم مخور

دور گردون، گر دو روزی بر مراد ما نرفت / دائماً یکسان نباشد حال دوران، غم مخور