شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 20504

نقش های چرخ را بی اصل می بینم تمام / کارهای دهر بی بنیاد می آید مرا 

چه رها کنی به شوخی سر زلف دلربا را / که ازو به هم بر آری همه وقت حلقه ها را 

چشم تو از حد می برد با عاشقان بیداد را / از ناله مرغان چه غم آن دل سیه صیاد را 

حلال باد مخلد و حور زاهد را / که واگذاشت به رندان شراب و شاهد را 

به عزم توبه سحر گفتم استخاره کنم / بهار توبه‌شکن می‌رسد چه چاره کنم

زاهدی گر گویدت از باده‌نوشی توبه کن / جرعه‌ای در کام جانش ریز گو خاموش کن

گویی که برو توبه کن از باده‌پرستی / زنهار مگو خواجه که من آن نتوانم

چون نماندی نرد عمر و هیچ از عمرت نماند / توبه کن امروز تا فردا نمانی شرمسار

زمانه عرصه برای ضعیف، تنگ گرفت/ هماره بهر توانا، فراخ میدانی است         

 آه به یک‌بارگی، یار کمِ ما گرفت/ چون دل ما تنگ دید، خانه دگر جا گرفت

 می‌گرفتم تنگ اگر در غنچگی بر خویشتن/ می‌توانستم چو گل مشت زری پیدا کنم

 مدارا می‌کنم با درد چون درمان نمی‌یابم/ تحمل می‌کنم با زخم چون مرهم نمی‌بینم

هفت _ هفت

هفت _ شش

شش _ هفت

شش _ شش