شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 17235

ز چرخ آمد قضا نه از کام مردم / ازیرا بنده آمد نام مردم

نخل امّید تو آن روز شود صاحب برگ / که سبکباری خود را به خزان نگذاری

ای روح‌بخش بی بدل وی لذت علم و عمل / باقی بهانه است و دغل کاین علّت آمد وان دوا

آه این‌چنین اگر شکند آستین سعی / پیراهن سپهر، قبا می‌کنیم ما

نیست دلی جز درون لاله پر از داغ / نیست تنی جز دو چشم نرگس بیمار (مسند)

تو با ما روز و شب در خلوت و ما / شب و روزی به غفلت میگذاریم (نهاد)

گر تشنگان بادیه را جان به لب رسید / تو خفته در کجاوه به خواب خوش اندری (قید)

قطره‌ دانش که بخشیدی ز پیش / متّصل گردان به دریاهای خویش (مفعول)

شخصیت‌بخشی _ تضاد

تلمیح _ تشبیه

مجاز _ حس‌آمیزی

جناس _ ایهام