شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دوم : پایه های آوایی | آزمون شماره 17532

به پایان آمد این دفتر حکایت همچنان باقی/ به صد دفتر نشاید گفت حسب الحال مشتاقی

ز اندازه بیرون تشنه‌‌ام ساقی بیار آن آب را/ اول مرا سیراب کن وآن‌‌‌گه بده اصحاب را

جهان از بدی‌ها بشویم به رای/ پس آنگه کنم درگهی گرد پای

ای ساربان آهسته ران کارام جانم می‌‌رود/ وآن دل که با خود داشتم با دل‌‌ستانم می‌رود

ور پایبندی همچو من فریاد می‌خوان از نفس

به نام خداوند ناهید و مهر

نبایستی نمود این روی و دیگر باز بنهفتن

که هرکس با دلارامی سری دارند و سودایی

کمندی به فتراک زین بر ببست

وگر میکنی، میکنی بیخ خویش

زآن بلندی یافت قدر پست من

گفت شرح حسن لیلی میدهم

دانه چو طفلی است در آغوش خاک / روز و شب این طفل به نشو و نماست

چو در مردم آرام و قوّت ندید / خود آسوده بودن مروّت ندید

یک حکایت سرگذشتم پیش آن جان بازگویی / گرچه از درد فراقم هست بسیاری شکایت

به پایان آمد این دفتر حکایت هم‌چنان باقی / به صد دفتر نشاید گفت حسب‌الحال مشتاقی

عشق دردانه است و من غواص و دریا میکده / سر فرو بردم در این‌جا تا کجا سر برکنم

چنین دور از خویش و بیگانه گشتم / که افتاد با تو مرا آشنایی

ای باد بامدادی خوش می‌روی به شادی / پیوند روح کردی پیغام دوست دادی

گر از ابر بینم همی باد و نم / ندانم که نرگس چرا شد دژم