شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 20228

ای هدهد صبا به سبا می‌فرستمت  /  بنگر که از کجا به کجا می‌فرستمت

زلف آشفته او موجب جمعیت ماست / چون چنین است پس آشفته‌ترش باید کرد

شبم چون دل ز تاب تب بسوزد / از آهم بر فلک کوکب بسوزد

آن سوی بحر آتش گر خوانی‌ام به لطف /  رفتن به روی آتشم از آب خوش تر است

فرض یزدان را بگذارد هر کس که کند / خدمت خاصه سلطان به خلا و به ملا

ببوس خاک درش وان گه ار مجال بود / سلام من برسان و پیام من بگزار

‌باید احسانی چنان کردن که بعد از خرج راه / قرض خود بگزارم و بازم نباید کرد قرض

نه راه است این که بگذاری مرا بر خاک و بگریزی / گذاری آر و بازم پرس تا خاک رهت گردم 

تعالی الله یکی بی‌مثل‌ومانند / که خوانندش خداوندان خداوند

فلک‌بر‌پای‌دار و انجم‌افروز / خرد را بی‏‌‏میانجی حکمت‌آموز

نگه‌دارنده‌ی بالا و پستی / گوا بر هستیِ او جمله هستی

ورای هرچه در گیتی اساسی است / برون از هر چه در فکرت قیاسی است

گر تو زنی به تیرم، دل از تو برنگیرم حاشا که من شوم دور از خاک آستانت

 همدمی نیست که گوید سخنی پیش منت     محرمی نیست که آرد خبری سوی توام

 گرت به شب نبدی سر بر آستانه حق   کی‌ات به روز میسّر شدی جهان‌داری

مرغ سپیده‌دم که خبر داد از توام  اکنون نمی‌دهد مگرش بال و پر بسوخت