شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 20720

به گرز گران دست برد اشکبوس / زمین آهنین شد سپهر آبنوس

برآمیخت رهّام گرز گران / غمی شد ز پیکار دست سران

چو رهّام گشت از کُشانی ستوه / بپیچید زو روی و شد سوی کوه

رها شد ز بند زره موی اوی / درفشان چو خورشید شد روی اوی

خزاین پر از بهر لشکر بود/ نه از بهر آذین و زیور بود

ضرورت نباشد بر افتاده زور/ برد مرغ دون دانه از پیش مور

اگر زیردستی برآید ز پای/ حذر کن ز نالیدنش بر خدای

گرفتیم عالم به مردی و زور/ ولیکن نبردیم با خود به گور

ای که اندر شکست ما کوشی / آشتی کن، چو جام ما نوشی

به کام خویش جامى مى نخوردم / که جام زهرش اندر پى نخوردم

مجنون ز جام طلعت لیلی چو مست شد / فارغ ز مادر و پدر و سیم و زر فتاد

چون پیاپی کرد و بر من ریخت زان سان جام چند /      آن می چون زر سرخم برد اندر کان خویش

با که این نکته توان گفت که آن سنگین‌دل        کشت ما را و دم عیسی مریم با اوست

غیرتم کشت که محبوب جهانی لیکن          روز و شب عربده با خلق خدا نتوان کرد

شمع داریم و شع پیش نهیم       گر بکشت آن چراغ ما را باد

چه غزا ما بی‌غزا خود کشته‌ایم      ما به تیغ فقر بی سر گشته‌ایم

بولدوزرچی جهاد بر کوهی از آهن نشسته است و کوهی از خاک را جابه‌جا می‌کند.

معنای خاکریز آن‌گاه تفهیم می‌شود که در میان یک دشت باز گرفتار آتش دشمن باشی.

تا با خاک انس نگیری، راهی به مراتب قرب نداری.

وقتی اسوه تو آن تمثیل وفاداری باشد، چه باک اگر هر دو دست تو نیز هدیه راه خدا شود؟