شرکت در آزمون آنلاین فارسی 3 - فارسی 3 | آزمون شماره 7686

جور دشمن چه کند گر نکشد طالب دوست                گنج و مار و گل و خار و غم و شادی به هم‌اند

من جلوه شباب ندیدم به عمر خویش                       از دیگران حدیث جوانی شنیده‌ام

در این مقام، طرب بی‌تعب نخواهد دید                    که جای نیک و بد است این سرای پاک و پلید

بس گل شکفته می‌شود این باغ را ولی                    کس بی‌بلای خار نچیده است از او گلی

توحید  تو  خواند  به  سحر  مرغ  سحر  خوان                    تسبیح تو گوید به چمن بلبل گویا

نه همین خورشید سرگرم است از سودای او                    نه همه مستمعی فهم کنند این اسرار

کوه  و  دریا  و درختان  همه  در  تسبیح اند                    نه همه مستمعی فهم کنند این اسرار

بنگر به مرغ خوش پر چو خطیب فوق منبر                    به ثنا و حمد داور بگرفته خوش نوایی

گفت پیغمبر خنک آن را که او              شد ز دنیا ماند از او فعل نکو

گر چه دیوار افکند سایه دراز              باز گردد سوی او آن سایه باز

فعل تو که زاید از جان و تنت            همچو فرزندت بگیرد دامنت

پوستين يوسفان بشکافتند                  آنچه می کردند یک یک یافتند

آن روز باخت این وطن پا برهنه، سر                                                                کاین جا نهاد اجنبی سربرهنه پای

بگو به دوست نشاید نهاد پای امید                                                                به خانه‌ای که در آن سرکشید بیگانه

تا سر مویی تعلق هست، دل آزاد نیست                                                                  ریشة این سبزة بیگانه می‌باید کشید

ما به توضیح دو چشمان تو قانع نشویم                                                                    زانکه با خارجیان الفت و نجوا دارند