شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس ششم: سجع و انواع آن | آزمون شماره 22777

متوازی _ مطرّف _ متوازن _ متوازی 

متوازن _ مطرّف _ متوازی _ متوازی

متوازی _ مطرّف _ متوازی _ متوازن

متوازن _ متوازن _ مطرّف _ متوازی

از هر شاخی هزار ستاره تابان و در هر ستاره هزار سپهر حیران.

امروز تدبیر از تدارک آن قاصر است و رای در تلافی آن عاجز.

محبت را غایت نیست از بهر آنکه محبوب را نهایت نیست.

عاقبت مکر نامحمود و خاتمت غدر نامحبوب است. (غدر: فریب)

هر که بر زیردستان نبخشاید به جور زبردستان گرفتار آید.

مراد از نزول قرآن تحصیل سیرت خوب است نه ترتیل سورت مکتوب.

پادشه باید که تا به حدّی خشم بر دشمنان نراند که دوستان را اعتماد نماند.

نه چندان درشتی کن که از تو سیر گردند و نه چندان نرمی که بر تو دلیر شوند.

درویش ضعیف‌حال را در خشک‌سالی مپرس که چونی الّا به شرط آنکه مرهم ریشش بنهی و معلومی پیشش.

معصیت از هر که در وجود آید ناپسندیده‌تر است و از علما ناخوب‌تر که علم سلاح جنگ شیطان است.

جان در حمایت یک دم است و دنیا وجودی میان دو عدم، دین به دنیا فروشان خرند.

رحم آوردن بر بدان ستم است بر نیکان و عفو کردن از ظالمان جور است بر درویشان.

خورشید از رویش خجل گردون مشبک هم‌چو دل / از تابش او آب و گل افزون ز آتش در ضیا

تیرش عجب‌تر یا کمان چشمش تهی‌تر یا دهان / او بی‌وفاتر یا جهان او محتجب‌تر یا هما

کی برگشایی گوش را کو گوش مر مدهوش را / مخلص نباشد هوش را جز یفعل الله ما یشاء

عشقی که بر انسان بود شمشیر چوبین آن بود / آن عشق با رحمان شود چون آخر آید ابتلا