شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس هشتم: وزن شعر فارسی | آزمون شماره 25826

خواب مرگم باد اگر دور از تو خوابم آرزوست/ خون خورم بی چشم مستت گر شرابم آرزوست

به زیر چرخ دلی شادمان نمی‌باشد/ گل شکفته در این بوستان نمی‌باشد

دیشب به سیل اشک ره خواب می‌زدم/ نقشی به یاد خطّ تو بر آب می‌زدم

چو غنچه هر که در این گلستان گشاده شود/ مرا به خندۀ شادی، دهان گشوده شود

باد گل‌ها را پریشان می‌کند هر صبحدم:  $ - U -  -  - U -  -  - U -  -  - U - $

از تیغ بلا هر که بود روی بتابد:  $ -  - UU -  - UU -  - UU -  - $

هرگز از روز جوانی نشدم یک دم شاد:  $ -  -  -  - UU -  - UU -  - U - $

آخر ای یار فراموش مکن یاران را:  $ - U -  -  - U -  - UU -  -  - $

$-UU-/U-U-/-UU-$

$-U-/-UU-/-UU-$

- - / - U - U / - - U –

$--U/-U-U/U--$

پای سیرم خشک گردید از غرور زهد کاش          بادبانی چون حباب از دامن تر داشتم

نشتر از نامردمی در پرده چشمم شکست        از ره هرکس به مژگان خار و خس برداشتم

کار روغن می‌کند با شعله بی‌باک آب       شد زیاد از تیغ او شوری که در سر داشتم

چون سبو در گردنم می‌شد حمایل عاقبت          دست کوتاهی که دایم در ته سر داشتم

دو پاکیزه پیکر چو حور و پری / چو خورشید و ماه از سدیگر بری (تشبیه، جناس ناهمسان)

رعیّت درخت است اگر پروری / به کام دل دوستان بر خوری (تناسب، تشبیه)

بر این چشمه چون ما بسی دم زدند / برفتند چون چشم بر هم زدند (جناس ناهمسان، کنایه)

نه تدبیر محمود و رای نکوست / که دشمن نداند شهنشه ز دوست (تضاد، تشخیص)