شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - علوم و فنون ادبی 2 | آزمون شماره 15206

چو آسانت نشد دشوار بنشین/ چو افتادی در این دشوار دیگر

از صحبت من با تو، برخاست بسی فتنه/ دیوانه چو بنشیند با مست بود غوغا

چو پر داریم، پیراهن نخواهیم/ چو گندم می‌دهند ارزن نخواهیم

چو حافظ در قناعت کوش و از دنیای دون بگذر / که یک جو منّت دونان، دوصد من زر نمی‌ارزد

عاشقان را گرچه در باطن جهانی دیگرست / عشق آن دلدار ما را ذوق و جانی دیگرست

تا که دانش گم کند مر راه را / تا که عاقل بشکند فرهنگ را

من از این‌جا به ملامت نروم / که من این‌جا به امیدی گروم

چه ذوق از ذکر پیدا آید آن را / که پنهان شوق مذکوری ندارد

دود اگر بالا نشیند،‌ کسر شأن شعله نیست / جای چشم ابرو نگیرد گر چه او بالاتر است (تشخیص _ تناسب)

از در درآمدی و من از خود به در شدم / گویی کزین جهان به جهان دگر شدم (کنایه _ واج‌آرایی)

غلام نرگس مست تو تاجدارانند / خراب باده لعل تو هوشیارانند (استعاره _ تشبیه)

ای ماه دل‌افروز بگردان قدح می / چون ماه فلک دم مزن از دور پیاپی (تلمیح _ کنایه)