شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 21100

من چشم از او چگونه توانم نگاه داشت/ کاول نظر به دیدن او دیدهور شدم

دی در گذار بود و نظر سوی ما نکرد/ بیچاره دل که هیچ ندید از گذار عمر

دوستان عیب کنندم که چرا دل به تو دادم/ باید اول به تو گفتن که چنین خوب چرایی

هر که عیب دگران پیش تو آورد و شمرد/ بیگمان عیب تو پیش دگران خواهد برد

به مجموعۀ ویژگی‌هایی که شاعر در نحوۀ بیان اندیشه به کار می‌گیرد، «سبک شعر» می‌گویند.

محمدتقی بهار برای شعر فارسی شش نوع سبک و دوره قائل است که دورۀ بازگشت، مشروطه و معاصر جزو این تقسیم‌بندی‌ها هستند.

دورۀ ساده‌نویسی که از سال 1300 ه_ . ق تا امروز را شامل می‌شود، از تقسیم‌بندی‌های بهار برای نثر فارسی است.

نخستین آثار نظم زبان فارسی بعد از اسلام، ابتدا در خراسان بزرگ و سپس در سیستان پدید آمد.

در حمله مغول بزرگانی چون نجم‌الدین رازی و فریدالدین عطار کشته شدند.

انتقال کانون‌های فرهنگی که از دوره غزنویان آغاز شده بود، در دوره مغول ادامه یافت.

عراقی در هر فصل از عشاق‌نامه به کمک تمثیل و حکایت، یکی از مباحث عرفانی را مطرح کرده است.

پیچیده‌نویسی در قرن هفتم بیشتر در حوزه مسائل عرفانی و در آثاری چون مرصادالعباد مشهود است.

طبیبی را دیدند که هرگاه به گورستان رسیدی، ردا در سر کشیدی.

نگویم جوانی مکن، لکن جوان خویشتن‌دار باش.

ای پسر هر چند جوانی، پیرعقل باش.

جوانمرد که بخورد و بدهد به از عابد که روزه دارد و بنهد.

دانی تو که هر که زاد ناچار بمرد                            به از چو من و به از تو بسیار بمرد

مرگ چون موی از خمیر آسان کشد بیرون تو را       ریشه گر در سنگ داری در دیار زندگی

مرگ چون موم نرم خواهد کرد                                 تن ما گر ز سنگ و سندان است

مرگ جهل است و زندگی دانش                                      مرده نادان و زنده دانایان