شرکت در آزمون آنلاین فارسی نهم - فارسی نهم | آزمون شماره 16614

نخورد هیچ توانگر غم درویش و فقیر / مگر آن روز که خود مفلس و مضطر گردد

قیمت بحر در آن لحظه بداند ماهی / که به دام ستم انداخته در بر گردد

گاه باشد که دوصد خانه کند خاکستر / خسک خشک چو هم صحبت اخگر گردد

کرکسان لاشه خورانند ز بس تیره دلی / طوطیان را خورش آن به که ز شکر گردد

روی زیبای تو آرام و قرار از من برد / من دگر باره در آن روی چرا می‌نگرم؟              («برد» در مصراع اوّل)

بر دل تنگم اگر کوهی نهی کاهی بود / کآن‌چه جز هجر تو باشد بر دل من بار نیست     («بود» در مصراع اوّل)

دوست پیغام فرستاد که در فرقت من / صبر کن گرچه به سالی به تو یک‌بار رسم         («فرستاد» در مصراع اوّل)

رخ تو دید و بنالید سیف فرغانی / چو گل شکفت مگو عندلیب را که منال    («بنالید» در مصراع اوّل)