شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دوم : پایه های آوایی | آزمون شماره 6184

رها

دری

سرا

خواری

ببرّید از کسی کآخر ببرّد: بِ_ بُر ری | دَز ک سی کا | خَر بِ بُر رد

مرا از هرچه می‌بینم رخ دلدار اولی‌تر: مَ را از هر | چِ می بی نم | رُ خِ دل دا | ر او لی تر

چه خوش گفت جمشید با تاج و تخت: چ خش گف_ | ت جم شی_ | د با تا | جُ تخت

خالِ جانان دانه دل، زلف ساقی دامِ راه: خا لِ جا نان | دا نِ یِ دل | زُل فِ_ سا قی | دا مِ راه

چه نیکوخصالی چه نیکوفعالی / چه پاکیزه‌طبعی چه پاکیزه‌رایی

 ای مسلمانان فغان زان نرگس جادو فریب / کاو به یک ره برد از من صبر و آرام و شکیب

قطره تویی بحر تویی لطف تویی قهر تویی / قند تویی زهر تویی بیش میازار مرا

یک چند در خواب گران بردی به سر چون غافلان / چندی دگر در عاشقی افسانه شو افسانه شو

مکن دل چو آهن مران از لقایش

چه کند چرخ فلک را چه کند عالم شک را

بر دست من نه جام جان ای دستگیر عاشقان

مکان‌ها بی مکان گردد زمین‌ها جمله کان گردد

با جوانی سرخوش است این پیر بی‌تدبیر را : با جَ وا نی / سَر خُ شس تین/ پی رِ بی تَد/ بیر را

فقیهی بر افتاده مستی گذشت: فَ قی هی / بَ رُف تا/ دِ مس تی / گُ ذشت

که گفت آن روی شهر‌آرای بنمای: کِ گف تان/ رو یِ شه / را رای / بِن مای

آهسته تا نبود خبر رندان شاهدباز را: آ هِس تِ تا / نَب وَد خَ بر / رِن دا نِ شا/ هِد باز را