شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 18177

هفت

شش

پنج

شش

چهار تا

سه تا

دو تا

یکی

خروش سواران و اسپان ز دشت / ز بهرام و کیوان همی‌برگذشت                                             (بهرام: مشتری _ کیوان: زحل)

به گرز گران دست برد اشکبوس / زمین آهنین شد سپهر آبنوس                    (گران: سنگین _ آبنوس: نوعی درخت تیره)

مرا مادرم نام مرگ تو کرد / زمانه مرا پتک ترگ تو کرد                                   (پتک: چکش بزرگ فولادین _ ترگ: کلاه‌خود)

کشانی بدو گفت با تو سلیح / نبینم همی جز فسوس و مزیح                                       (فسوس: ریشخند _ مزیح: شوخی)

در زمانۀ سقوط و ویرانی جز تو، کسی نمانده است که در زندگی ما نخل و عنب و تاکستان بکارد.

تو را انقلاب و شگفتی و تغییر نامیدم، تو را پاک و پاکیزه و ارجمند و توانا نامیدم.

تو را سپیده‌دمی در انتظار زاده شدن و پیکری در اشتیاق شهادت نامیدم.

ای که ردای حسین را بر دوش و خورشید کربلا را در بر داری.

من دانم و دل، غیر چه داند که در این بزم                     از طرز نگاه تو چه فهمیده‌ام امروز

زیر این سقف منقش خط ناموزون نیست                         کجی دایره از طرز نگاه من و توست

تو واقف خود و من واقف نگاه رقیب                               تو پاس خرمن و من پاس خوشه‌چین دارم

از طرز سخن ساز نگاه تو شنیدم                                    آن راز که در پرده اظهار نگنجد