شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - علوم و فنون ادبی 3 | آزمون شماره 7512

گر مکرّر سخن تلخ بگوید معشوق / عاشق آن نیست که این نکنه مسلّم دارد

حریص را نکند نعمت دو عالم سیر / همیشه آتش سوزنده اشتها دارد

گر عاشقی از گنه چه باک است / خورشید به هر چه تافت پاک است

پای خوابیده به فریاد نگردد بیدار / پند با عاشق بیدل چه تواند کردن؟

آن سست عهد سرکش بدمهر سنگدل / ما را به هیچ داد که ارزان خریده بود

ما را دلی است گمشده در چین زلف تو / اکنون که حال با تو بگفتیم ، بازیاب

حاشا که جز هوای تو باشد هوس مرا / یا پیش دل گذار کند جز تو کس مرا

با جمله در این آبم، خفتند و نه در خوابم / تا غرقه شوند این ها، پس من به کنار آیم

نه مهر راست زوال و نه شوق راست، نهایت (مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن)

زنده شود هرکه پیش دوست بمیرد (مفعولُ فاعلاتُ مفاعیلُ فاعلن)

جز گوش تو نشنود حدیث من (مستفعلُ فاعلاتُ فع‌لن)

آن سرو دو صد گلشن و گلزار مرا یافت (مفعولُ مفاعیلُ مفاعیلُ فعو‌لن)

صد باد صبا اینجا با سلسله می‌رقصند /  این است حریف ای دل تا باد نپیمایی

اگرچه مهر بریدی و عهد بشکستی /  هنوز بر سر پیمان و عهد و سوگندم

بار فراق دوستان بس که نشسته بر دلم / نیست میسرم دگر کز دل خود فروهلم

دگرش چو باز بینی غم دل مگوی سعدی/ که شب وصال کوتاه و سخن دراز باشد