شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 26167

به نام خداوند جان و خرد/ کزین برتر اندیشه برنگذرد

خداوند نام و خداوند جای/ خداوند روزی ده رهنمای

به هستیش باید که خستو(معترف) شوی/ ز گفتار بیکار یکسو شوی

پرستنده باشی و جوینده راه/ به ژرفی به فرمانش کردن نگاه

گامی از بود خود فراتر شد/ تا خدا دیدنش میسر شد

دید معبود خویش را به درست/ دیده از هرچه دیده بود بشست

پرستش گرفت آفریننده را/ جهاندار و بیدار و بیننده را

خداوند پیروزی و برتری/ خداوند افزونی و کمتری

ادبیات همواره معنایی حول و حوش «آداب و هنجار» دارد.

بیان باور، خیال یا اندیشه با کیفیت بالا می‌تواند مصداق ادبیات باشد.

ادبیات، ماده اصلی زبان است و در منطق زبان، هر واژه معنایی روشن دارد

«بلاغت» به معنای روشنی و درستی کلمه و کلام است و با ضرب‌المثل «هر سخن جایی و هر نکته مقامی دارد» مرتبط است.

برق را در خرمن مردم تماشا کرده است / آن که پندارد که حال مردم دنیا خوش است

دست از جهان بشوی که اطفال حادثات / افشانده‌اند میوه این شاخ پست را

از سنگلاخ مینا ای شیشه بار بگذر/ چون سیل نوبهاران زین کوهسار بگذر

چیست اسباب جهان تا دل بر آن بندد کسی/ می‌کنی زنّار را شیرازه قرآن چرا؟