شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 19341

همی پهلوان بودم اندر جهان / یکی بود با آشکارم نهان

دل اگر با زبان نباشد یار / هر چه گوید زبان بود بی‌کار

خلقی زبان به دعوی عشقش گشاده‌اند / ای من غلام آن که دلش با زبان یکی است

دل چو درست است زبان را بهل / نام زبان از چه بری سوی دل

دانی که در دل تو کی آید جمال یار؟ / وقتی که هر دو عالمت از دل برون رود

از کوی دوست بازنپیچم عنان اگر / بینم به چشم خویش که سیلاب خون رود

گر نی کمند زلف درازت شود سبب / چون آه من بدین فلک نیلگون رود؟

بنشست در درونم و غیر از خیال یار / رخصت نمی‌دهد که کسی در درون رود

سپیده‌ی صبح ـ ‌فرود                                                          

سپیده‌ی صبح ـ اوج

سرخی افق پس از غروب آفتاب ـ اوج

سرخی افق پس از غروب آفتاب ـ فرود