شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 2: پایه‌های آوایی | آزمون شماره 12290

پروانه او شدم که هر ساعت / در جمع چو شمع می‌‌کشد زارم

چون تو قیام می‌‌کنی ما و ز پا فتادنی / چون تو به ناز می‌‌روی ما و به سر دویدنی

همه هستند سرگردان چو پرگار / پدیدآرنده خود را طلبکار

ای جفای تو ز دولت خوب‌‌تر / انتقام تو ز جان محبوب‌‌تر 

رکن دوم مصراع اول، دارای تقطيع هجایی «-u-u» است.

کلمه «یار» دارای هجای بلند است.

وزن بیت، «مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن» است.
 

کلمه «ضايع» با کلمه «نازل» هم وزن است

دلداده را ملامت گفتن چه سود دارد/ می باید این نصیحت کردن به دلستانان

باز آمد آن مهی که ندیدش فلک به خواب/ آورد آتشی که نمیرد به هیچ خواب

گر خود همه بیداد کند هیچ مگویید/ تعذیب دلارام به از ذلّ شفاعت

روزی به زنخدانت گفتم سیمینی / گفت ار نظری داری ما را به ازین بینی

به بانگ بربط و نی رازش آشکاره کنم

که می خورند حریفان و من نظاره کنم

که ناز بر فلک و حکم بر ستاره کنم

در کار چنگ و بربط و آواز نی کنم