شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس دوازدهم: جناس و انواع آن | آزمون شماره 368

من در حجاب عشقم و او در نقاب شرم / ای وای اگر قدم ننهد در میان شراب

حدیث حسن تو و داستان عشق مرا / هزار لیلی و مجنون بر آن نیفزایند

موج‌ها خوابيده‌اند, آرام و رام / طبل توفان از نوا افتاده است

نه چنان گناهکارم که به دشمنم سپاری / تو به دست خویش فرمای اگرم کنی عذابی

با زمانی دیگر انداز ای که پندم می‌دهی / کاین زمانم گوش بر چنگ است و دل در چنگ نیست

دینار نمى‌خواهم من عاشق دیدارم/ اغیار نمی‌جویم من شیفته یارم

در زمستان به شبستان زی خوش با مستان / داد بستان را از عارض ساقی بستان

 بلای عشق تو نگذاشت پارسا در پارس / یکی منم که ندانم نماز چون بستم

در پس خمره می‌نمود کمین / همچو دزدی که در بیابانا

 شبي روشنتر از سرچشمه نور / رخ شب در نقاب روز مستور

چو اوصافش تک و پویش کنم ساز / سخن در گوش تازد پیش از آواز

به يک عالم زمين داد و زمان داد / به ديگر يک بقای جاودان داد

درد بی‌عشقی ز جانم برده طاقت ورنه من / داشتم آرام تا آرام جانی داشتم

گر چین سر زلف تو مشاطه گشاید / عطار به یک جو نخرد نافهٔ چین را

ایا غزالِ سرای و غزلسرای بدیع / بگیر چنگ به چنگ اندر و غزل بسرای

بیا و برگ سفر ساز و زاد ره برگیر / که عاقبت برود هر که او ز مادر زاد

مال اگر ز ابن یمین مایل به غیری شد، چه شد/ گفته‌ام با دل؛ که از بهر منال ای دل، منال

آتش است این بانگ نای و نیست باد / هر که این آتش ندارد نیست باد

چو ديد آن درفشان درفش مرا / به گوش آمدش بانگ رخش مرا

ناچشیده جرعه‌ای از جام او / عشقبازی می‌کنم با نام او