شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - علوم و فنون ادبی 3 | آزمون شماره 11501

برادرم روحی فداک نه کاغذ از تو می‌رسد نه ملک، ما را چو روزگار فراموش کرده‌اید.

از غرور فرنگی‌ها دور نیست که بالمثل من خودم بروم و خدا نخواسته هیچ کار از پیش نرود.

اختلاف میان ایشان در معرفت خالق و ابتدای خلق بی‌نهایت و رای هریک بر این مقرّر که من مصیبم و خصم مخطی.

کجا به خاطر می‌رسید که در دارالخلافه به‌دست دشمن بیفتد؟ یفعل الله ما یرید و یحکم ما یشاء.

دست فشانم چو شجر چرخ‌زنان هم چو قمر / چرخ من از رنگ زمین پاک‌تر از چرخ سما

عارف گوینده بگو تا که دعای تو کنم / چون که خوش و مست شوم هر سحری وقت دعا

 از کف سلطان رسدم ساغر و سغراق قدم / چشمه خورشید بود جرعه او را چو گدا

 دلق من و خرقه من از تو دریغی نبود / وان که ز سلطان رسدم نیم مرا نیم تو را

آن پی مهر تو گیرد که نگیرد پی خویشش / وان سر وصل تو دارد که ندارد غم جانش

عهد ما با تو نه عهدی که تغیر بپذیرد / بوستانی است که هرگز نزند باد خزانش

هر که سودای تو دارد چه غم از هر که جهانش / نگران تو چه اندیشه و بیم از دگرانش

هر که از یار تحمل نکند یار مگویش / وان که در عشق ملامت نکشد مرد مخوانش