شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس سوم : تشبیه | آزمون شماره 10193

بتی دارم که گرد گل ز سنبل سایه بان دارد/بهار عارضش خطی به خون ارغوان دارد

دلم خزانه اسرار بود و دست قضا/درش ببست و کلیدش به دلستانی داد

گوی خوبی که برد از تو که خورشید آن جا/نه سواری است که در دست عنانی دارد

درخت دوستی بنشان که کام دل به بار آرد/نهال دشمنی برکن که رنج بی شمار دارد.

روز وصل دوستداران یاد باد / یاد باد آن روزگاران یاد باد

نور تویی سور تویی دولت منصور تویی /  مرغ کُهِ طور تویی خسته به منقار مرا

بدان‌سان سوخت چون شمعم که بر من / صُراحی گریه و بربط فغان کرد

رسم عاشق‌کشی و شیوه شهرآشوبی /  جامه‌ای بود که بر قامت او دوخته بود

ای سیل اشک خاک وجودم به باد ده / تا بر دل کسی ننشیند غبار من

نهال روضه شاهی اویس آن‌که از نهاد او / بهار عدل شد سرسبز و باغ مُلک شد خرّم

درّ دری که خاطر خاقانی آورد / قیمت به بزم خسرو والا برافکند

دست از مس وجود چو مردان ره بشوی / تا کیمیای عشق بیابیّ و زر شوی