شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - علوم و فنون ادبی 1 | آزمون شماره 16675

ما همه چشمیم و تو نور ای صنم

حدیث دل حدیثی بس شگفت است

تیر بلای او را جز دل هدف نباشد

خوشا چون سروها استادنی سبز

 جسم خاک از عشق بر افلاک شد / کوه در رقص آمد و چالاک شد 

شب عاشقان بی‌دل چه شبی دراز باشد / تو بیا کز اول شب درِ صبح باز باشد

ای نفس خرم باد صبا / از برِ یار آمده‌ای مرحبا        

گوش دل رفته به آواز سماع / نتوانم که نصیحت شنوم

در هر طرف ز خیل حوادث کمین‌گهی است / زان رو عنان‌‌گسسته دواند سوار عمر

عمر ضایع مکن که عمر گذشت / زرگری کن که کیمیا داری

بی عمر زنده‌ام من و این بس عجب مدار / روز فراق را که نهد در شمار عمر؟

ایام گل چو عمر به رفتن شتاب کرد / ساقی به دور باده گلگون شتاب کن

ج _ الف _ د _ ب 

الف _ ج _ ب _ د

ب _ الف _ ج _ د  

الف _ ج _ د _ ب

صبح جهان افروز مشّاطه وار کِلّة ظلمانی را از پیش برداشت و جمال روز روشن را بر اهل عالم جلوه کرد.

بدین استشارت که ملک فرمود و خدمتکاران را مَحرم داشت دلیل حزم و ثبات و برهان خرد و وقار هرچه ظاهرتر گشت.

فلک چیست؟ جسمی است چون گوی گردنده اندر جای خویش؛ و اندر میان او چیزهاست که حرکت ایشان به سرشت خویش به خلاف حرکت فلک است.

رای او به امداد الهام ایزدی و فیض الهی مویّد بود و تواتر وحی و اختلاف روح الامین بدان مَقرون.