شرکت در آزمون آنلاین فارسی هشتم - درس نهم : نوجوان باهوش، آشپز زاده ی وزیر، گریه ی امیر

جفت بیت آمده در همة گزینه‌ها، ارتباط معنایی دارند، به‌جز:

وفا نمی‌طلبم راضیم به جور و جفا کدام ذوق و نشاطی که در جفای تو نیستبه حلاوت بخورم زهر که شاهد ساقی است به ارادت بکشم درد که درمان هم از اوست

جهان متّفق بر الهیتش فرومانده از کنه ماهیّتشخدای پاک و بی‌همتا و بی‌یار هم از اندیشه دور و هم ز دیدار

محال است سعدی که راه صفا توان رفت جز بر پی مصطفیخلاف پیمبر کسی ره گزید که هرگز به منزل نخواهد رسید

آن جان که ز تو نشان ندارد حقّا که به جای تن نشایدگفتم که از که پرسم جانا نشان کویت گفتا نشان چه پرسی، آن کوی بی‌نشان است

کدام بخش مشخص شده با مفهوم داخل کمانک، مناسبت ندارد؟

در مورد توانایی‌های امیرکبیر داستان‌های زیادی بر سر زبان‌هاست: (مشهور بودن)

اسحاق نتوانست پاسخ درست بدهد. سکوت کرد و بر سرش کوبید: (خشمگین شد)

این دانش دست و پا شکسته، حاصل ماه‌ها پشت در نشستن بود: (ناقص بودن)

محمد تقی پاسخ سؤال را می‌دانست، اما می‌ترسید بگوید، لب گزید و منتظر ایستاد. (تأسف خوردن)

در گروه کلمات زیر چند غلط املایی دیده می‌شود؟

«تعارف کردن - طراوت و سرسبزی - خیره شدن - نگاه تأسف‌بار - ثابت کردن لیاقت - انیس و مونس - هلهله و شادی - منشاء خدمات - هوش و زکاوت - شیوع آبله - صدای رسا - خطاب»

یک

دو

سه

چهار

در کدام بیت نادرستی املایی وجود دارد؟

قوّت شاعرهٔ من سحر از فرط (شدّت) ملال / متنفر شده از بنده گریزان می‌رفت

چون همی گفتمش ای مونس دیرینهٔ (قدیمی) من / سخت می‌گفت و دل‌آزرده و گریان می‌رفت

گفتم اکنون سخن خوش که بگوید با من / کان شکر لحجهٔ خوشخوان خوش‌الحان (خوش‌آواز) می‌رفت

پادشاها ز سر لطف و کرم بازش خوان / چه کند سوخته از غایت حرمان (نومیدی) می‌رفت