شرکت در آزمون آنلاین فارسی نهم - فارسی نهم

زمان افعال مضارع «شکند» و «کنم صرف» در ابیات زیر به ترتیب کدام است؟

«یار دلدار من ار قلب بدین سان شکند / ببرد زود به جانداری خود پادشهش

جان به شکرانه کنم صرف گر آن دانه‌ی دُر / صدف سینه‌ِی حافظ بود آرامگهش»

اخباری، التزامی

التزامی، التزامی

اخباری، اخباری

التزامی، اخباری

مفرد کدام کلمه نادرست است؟

لیالی (= لیل)

الوان (= لَوان)

اسرار (= سِر)

نُقوش (= نقش)

در کدام بیت «تلمیح» وجود ندارد؟

برو ای گدای مسکین، درِ خانه‌ی علی زن / که نگین پادشاهی دهد از کرم، گدا را

به امید آن‌‌که شاید برسد به خاک پایت / چه پیام‌ها سپردم، همه سوز دل صبا را

نه خدا توانمش خواند نه بشر توانمش گفت / متحیّرم چه نامم شَهِ مُلکِ لافتی را

به جز از علی که آرد پسری ابوالعجایب / که عَلَم کند به عالم، شهدای کربلا را

معنی واژه‌ی مشخص شده‌ی کدام گزینه، نادرست است؟

در بصره قحطی عظیم پیدا شد و جواهران متفرّق شدند. (خشک‌سالی، پراکنده)

آن خواجه را به رنج و مشقّت، کار می‌فرمود. (سرور، سختی)

فردا جاهیت خواهد بود چنان‌که مقرّبان آسمان به تو نازند. (مقام نزدیک‌شدگان)

دایم روزه داشتی و همه شب نماز کردی و تا روز برپا بودی. (اغلب، عبادت می‌کرد)

دو بیت آمده در تمام گزینه‌ها، با یک‌دیگر قرابت مفهومی ندارند، مگر .............

کنون نیک و بدت یکسان شد این‌جا / همه دشواریت آسان شد این‌جا

عشق با دشوار ورزیدن خوش است / چون خلیل از شعله، گل چیدن خوش است

گرچه منزل بس خطرناک است و مقصد بس بعید / هیچ راهی نیست کان را نیست پایان غم مخور

یک جمع نکوشیده رسیدند به مقصد / یک قوم دویدند و به مقصد نرسیدند

غلام همّت رندان و پاک‌بازانم / که از محبّتِ با دوست، دشمن خویش‌اند

دشمن دانا که غم جان بود / بهتر از آن دوست که نادان بود

ای دل ار سیل فنا بنیاد هستی بر کند / چون تو را نوح است کشتیبان ز طوفان غم مخور

در بیابان طلب گرچه ز هر سوی خطر است / می‌رود حافظِ بی‌دل به تولّای تو خوش

شرکت در آزمون آنلاین فارسی نهم - فارسی نهم | آزمون شماره 14417