شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 20700

گلاب است گویی به جویش روان / همی شاد گردد به بویش روان

مدتی سجاده‌ی تقوا به دوش انداختی / چند روزی هم سبو بر دوش می باید کشید

بیا و برگ سفر ساز و زاد ره برگیر / که عاقبت برود هر که او ز مادر زاد

بر دوخته ام دیده چو باز از همه عالم / تا دیده‌ی من بر رخ زیبای تو باز است

فیض روح القدس ار باز مدد فرماید / دیگران هم بکنند آن چه مسیحا می کرد

دوش دیدم که ملائک در می خانه زدند / گل آدم بسرشتند و به پیمانه زدند

الا ای یوسف مصری که کردت سلطنت مغرور / پدر را بازپرس آخر، کجا شد مهر فرزندی

صلای یوسف گل شد جهان گیر / زلیخای جوان شد عالم پیر

با که این نکته توان گفت که آن سنگین‌دل        کشت ما را و دم عیسی مریم با اوست

غیرتم کشت که محبوب جهانی لیکن          روز و شب عربده با خلق خدا نتوان کرد

شمع داریم و شع پیش نهیم       گر بکشت آن چراغ ما را باد

چه غزا ما بی‌غزا خود کشته‌ایم      ما به تیغ فقر بی سر گشته‌ایم