شرکت در آزمون آنلاین عربی هفتم - عربی هفتم | آزمون شماره 16194

مَواعظ: مَوعظَة                                 

         سُوَر: سِرّ

 شُهور: شَهر                   

        أقدام: قَدَم

دوست آن است که گیرد دست دوست/ در پریشان‌حالی و درماندگی

دشمن دانا که غم جان بود/ بهتر از آن دوست که نادان بود

درخت دوستی بنشان که کام دل به بار آرد/ نهال دشمنی برکن که رنج بی‌شمار آرد

از بس که مهر دوست به دل جا گرفته است/ جایی برای کینه‌ی دشمن نمانده است

أنا أخذتُ هدیّةً.

کَم تفّاحةً أکلتَ؟ أکلتُ تفّاحتینِ.

هل أنتِ ذهبتِ إلی المکتبة؟

أ غسلتَ ملابسکِ فی البیت؟