شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس ششم: سجع و انواع آن | آزمون شماره 15338

لاجرم صحبت او را غنیمت شناسند و خدمتش منت دانند.

گروهی مردمان را دید هر کس به قراضه‌ای در معبر نشسته و رخت سفر بسته.

مقامات او در دیار عرب مذکور بود و کرامات مشهور.

تنی چند از روندگان متفق سیاحت بودند و شریک رنج و راحت.

شنودم داستان تصون (صیانت کردن) از خداع (فریبکار) دشمن و توقی از نفاق خصم.

چه طباع را به ابواب محاسن التفاتی تمام باشد و هر آینه آن را جویان باشند.

و اخلاق و عادات خویش از عیب و غفلت و وصمت مصون دارد.

بهر آرزو دست در شاخ تازه نزند و به جمال شکوفه و طراوت برگ آن فریفته نشود.

غوغای روحانی نگر سیلاب طوفانی نگر/ خورشید ربانی نگر مستان سلامت می‌کنند

عاشق شده‌ای ای دل، سودات مبارک باد/ از جا و مکان رستی آن جات مبارک باد

تا نقش تو در سینه ما خانه‌نشین شد/ هر جا که نشینیم چو فردوس برین شد

نی قوس ماند نی قزح نی باده ماند نی قدح/ نی عیش ماند نی فرح نی زخم بر مرهم زند

مه و خورشید نظر شد که از او خاک چو زر شد / به کرم بحر گهر شد به روش باد صبا شد

شیری که خویش ما را جز شیر خویش ندهد / شیری که خویش ما را از خویش می‌رهاند

شدم زعشق به جایی که عشق نیز نداند / رسید کار به جایی که عقل خیره بماند

نیشکر باید که بندد پیش آن لب‌ها کمر / خسروی باید که نوشم زان لب شیرین شکر

الهی چون در تو نگرم از جمله تاج‌دارانم و چون در خود نگرم از جمله خاکسارانم.

الهی در سر خمار تو دارم و در دل اسرار تو.

الهی ضعیفان را پناهی. قاصدان را بر سر راهی.

الهی هر که تو را شناخت و عَلَم مهر تو افراخت، هر چه غیر از تو بود بینداخت.