شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 16278

هر یکی بینا شود بر قدر خویش

این یکی خالی و آن پر از شکر

خرامان بشد سوی آب روان

گل عزیز است غنیمت شمریدش صحبت

دمادم درکش ای سعدی شراب صرف و دم درکش/ که با مستان مجلس درنگیرد زهد و پرهیزت
 

از در دل و اهل دل آب حیات/ چند نوشیدیّ و وا شد چشمهات
 

دلم خزانۀ اسرار بود و دست قضا/ درش ببست و کلیدش به دلستانی داد
 

به قیاس در نگنجی و به وصل درنیایی/ متحیرم در اوصاف جمال و روی و زیبت
 

بیامد بگسترد سیمرغ پر                    ندید اندرو هیچ آیین و فر

به نام است سهراب گُرد دلیر            نه از دیو پیچد نه از پیل و شیر

ز ششصد همانا فزون است سال           که تا من جدا گشتم از پشت زال

بدرّد جگرگاه دیو سپید                ز شمشیر او گم کند راه شید  

شش، یک                                                                

هفت، یک

پنج، دو                                                                

پنج، یک

من از خدای بخواهم که در مکان شرف                                                               تو را به دولت و نیک‌اختری مکین دارد

همواره در مقام جلالت تویی مقیم                                                                    پیوسته در مکان سعادت تویی مکین

از آن زمان که مکان و مکین شدند ایجاد                                                            ندید هیچ مکان چون تو در زمین مکین

هر مکانی که شرف راست ازو یابد بر                                                              هر مدیحی که سخا راست بدو گردد باز