شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس هفتم: سبک و سبک‌شناسی (سبک خراسانی) | آزمون شماره 18974

حماسه و مدح

عرفانی

فلسفی

حکمی

 نان آن‌جا خوردی و نماز آن‌جا کردی و اندر نماز کردن به یک رکعت روزی و شبی ببردی. (بهره‌گیری کم‌تر از لغات عربی)

 سلیمان دانست که چون او بمیرد، دیوان کار نکنند و سلیمان را بدین دل مشغول شد. (استفاده از جملات کوتاه)

 فایده‌ی تقرب به ملوک، رفعت منزلت است و اصطناع دوستان و قهر دشمنان؛ و قناعت از دنائت و قلّت مروت باشد. (تکرار فعل یا اسم به حکم ضرورت معنی)

سطح را بسیط نیز گویند یعنی گستریده ازیراک سطح بر جسم گسترده است. (کاربرد لغات کم‌کاربرد فارسی)

سپهبدان سپه را پیادگان خواند / هر آن کسی که تو را روز رزم دید سوار

باد گویی مشک سوده دارد اندر آستین / باغ گویی لعبتان ساده دارد در کنار

مطربان طرب‌انگیز نوازنده نوا / ما نوازنده مدح ملک خوبْ خصال

گفتی از گیتی وفا جویم، مجوی / کز تو و او ما همین جستیم نیست

باقی آن گاهی شوم کز خویشتن یابم فنا / مرده اکنونم که نقش زندگی دارم کفن

این ابلهان که بی سببی دشمن منند / بس بوالفضول و یافه‌درای و زنخ‌زنند

سحابستی قدح گویی و می قطره سحابستی / طرب گویی که اندر دل دعای مستجابستی

که این سحرکاری که من می کنم / نکردی به سحر بیان، عنصری