شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 11017

زره در بر و دوش رویین‌تنان / به صد چشم، حیران تیغ و سنان

همی بکشتی تا در عدو نماند شجاع / همی بدادی تا در ولی نماند فقیر

مرا گویند با دشمن برآویز / گرت چالاکی و مردانگی هست

دلیران در آن عرصه پر جدل / به جان می‌خریدند مرگ از اجل

زنهار مخواه از جهان زنهار                                    کاین سفله به کس نداد زنهاری

او را خود التفات نبودی به صید من                        من خویشتن اسیر کمند نظر شدم

سنگ دل را سرمه کن در آسیای رنج و درد                 دیده را زین سرمه بینا کن کمال این است و بس

در رفتن جان از بدن گویند هر نوعی سخن                   من خود به چشم خویشتن دیدم که جانم می‌رود

 یکی پهلوانی به پیش اندرون / که سالش ده و دو نباشد فزون      

دل شیر دارد تن ژنده‌پیل / نهنگان برآرد ز دریای نیل

 پدر بود در ناز و خز و پرند / مرا برده سیمرغ بر کوه هند     

بگیرم سر تخت افراسیاب / سر نیزه بگذارم از آفتاب