شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس سوم : تشبیه | آزمون شماره 17316

در مُلک رضا زخم زبان سایه بید است / سرتاسر این بادیه یک خار ندارد

سیلاب قیامت به نظر موج سراب است / آن را که نظر واله رفتار تو باشد

از شراب لعل شد کان بدخشان سینه‌اش / چون سبو با دست خالی هرکه در میخانه شد (کان: معدن)

دلی خزینه گوهر شود که چون دریا / هزار مُهر ز گرداب بر دهن دارد

آن پرشکسته مرغ اسیرم که فصل گل / صیاد غم فکند به کنج قفس مرا

بودم هوس که کشته شوم زیر تیغ دوست / دردا که او نکشت و کُشد این هوس مرا

آتش دگر به خرمن جانم چه می‌زنی / ای برق فتنه یک نگه گرم کن مرا

تا رفتی از کنار من ای شاه ملک دل / صف بسته است لشکر غم پیش و پس مرا